มีล้านก็หมดล้าน

คุณเชื่อผมมั้ย การทำอะไรบางอย่างให้ประสบความสำเร็จนั้น "เงินทุน"
มันแค่ส่วนประกอบเล็กๆ เท่านั้นเอง จริงแล้ว มันเล็กมาก จนแทบ ไม่ได้สำคัญเลย

หลายคนไม่เชื่อครับ หาเงินทุนมาเป็นล้านบาท เพื่อทำสิ่งที่เขาวาดฝันไว้
พอเอาเข้าจริง ในสมรภูมิ เขาต้องพบอุปสรรค์มากมาย คนงาลาออก
ทำงานแย่ ลูกค้าน้อย คู่แข่งแห่มา สินค้าคุณภาพตก มองตลาดผิด
และอีกมากมายหลายบททดสอบ ที่จะเข้ามาทักทายแบบไม่ขาดสาย

เวลามันเดินเร็ว...

เมื่อไม่นานมานี้ผมอายุ 24 ปี ได้ลาออกจากงานประจำ มาทำกิจการของตัวเอง
เวลาผ่านไป ผมก็ทำนั่นทำนี่ รับเขียนโปรแกรมบ้าง ทำสื่อการสอนบ้าง ทำโปรแกรมขายบัาง
ขายเสื้อผ้าบ้าง และอีกหลายอย่าง ที่ทำให้ตัวเองมีเงินเพียงพอ ซื้อมาม่ากิน + จ่ายค่าห้องเช่า

อย่าหยุดฝัน แม้วันนี้ จะไม่มีใครมองเห็น

ผมเชื่อเหลือเกินว่าหลายคนในนี้มีความฝัน และบางคนก็กำลังลงมือทำมัน
แต่ ในตอนเริ่มต้นนั้น มันอาจจะยังไม่สวยหรู
ต้องพบปัญหา อุปสรรคต่างๆ มากมาย ถาโถมเข้ามา
และที่ต้องเจอคือ สิ่งที่คุณทำอยู่ตอนนี้ มันยังไม่เข้าตาผู้คนเท่าไหร่

เวลาล่วงไป เราทำอะไรอยู่...

บางครั้งผมก็ต้องมาทบทวนตัวเอง ว่าในปีที่ผ่านมา ผมได้ทำอะไรไปแล้วบ้าง สำเร็จหรือเปล่า
หรือว่าผมยกเลิกกลางคันเสียก่อน...

มีหลายเรื่อง หลายอย่าง ที่ผมทำสำเร็จ และมันก็ส่งผลดีขึ้นเรื่อยๆ กับชีวิต
บางอย่างก็หนักหนาสาหัส ต้องถึงขั้นอดนอนคืน สองคืน ก็มี
บางอย่างก็ต้องขอความช่วยเหลือจากคนรอบข้าง

โลกเราก็แบบนี้แหละนะ...

ผมไม่ได้บ้า...

หลายคนที่ติดตามบทความผม และอ่านสิ่งที่ผมเขียนมาตลอดระยะเวลาหลายปี
คงมีข้อสงสัย ว่าผม "บ้า" แล้วหรือยัง...

อะไรแต่ละอย่างที่ผมทำ มักจะแตกต่างคนอื่น หรือไม่ก็บ้าแบบสุดขั้ว
ไม่ว่าจะเป็นผลงานเว็บ javathailand.com ที่ให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้การเขียนโปรแกรมได้ฟรีๆ
โดยลง vdo ไว้ให้ แรกๆ มันก็ไม่มีคนเข้าชม พอเวลาผ่านไป สมาชิกก็เกือบจะ 40,000 คนแล้ว ส่วนยอดการเข้าชมก็หลายสิบล้านวิว

ลดรายได้ เพิ่มรายจ่าย นั่นล่ะผม...

เนื่องด้วยขณะนี้ สภาวะเศรษฐกิจไม่ได้ คนส่วนใหญ่ทำการตัดรายจ่าย เพิ่มรายได้
แน่นอนครับ ถ้าหากผมทำตามคนส่วนใหญ่ ชีวิตผม ก็ต้องเป็นเหมือนคนส่วนใหญ่

ผมจึงเลือก ทำสิ่งที่สวนกระแสคนส่วนมาก
โดยการ ตัดรายได้ และเพิ่มรายจ่าย ฟังดูเหมือนบ้า แต่ลองอ่านดูให้ดี

สมการ...

เชื่อว่าหลายคนเคยเรียนหนังสือมาก่อน โดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์
ที่เราต้องแก้ "สมการ" อะไรก็ไม่รู้ x, y, z เต็มไปหมด นั่นล่ะครับ
มันบอกอะไรเรา มันกำลังบอกว่า สิ่งที่ตาเรามองไม่เห็นคำตอบ
แต่มันมีหนทางหาคำตอบ ของสิ่งนั้น แม้จะต้องใช้สูตร

แมงเม่าในโลก ไอที

ในโลกของนักไอที หรือนักเขียนโปรแกรม มันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรไปจาก

โลกข้างนอกนั่น ที่มีแมงเม่า บินเข้ากองไฟ แล้วก็ตายกันเป็นเบือ

ยังไงน่ะเหรอ เพราะหลายๆ คนเชื่อในสิ่งที่คนส่วนใหญ่เชื่อ

และทำในสิ่งที่คนอื่นเขาอยากเห็น...

การศึกษาไทย หลงทางจริงหรือ???

เป็นอีกบทความหนึ่งที่ผมเดาไว้โดยไม่ต้องใช้หมอดูก็รู้ได้ ว่าผมโดนด่าหนักแน่

จากบทความก่อนหน้านี้ ที่ได้เขียนเรื่อง "โปรเจคจบ หรือ โปรเจคเจ็บ" ก็โดนไปบ้างแล้ว

มันไม่แปลกหรอกครับ ถ้าผมไปกระทบ "ใครบางคน" ที่เขาอยู่ในระบบ

และไม่ได้เหลียวมองในมุมของ ผู้เรียน จะเอาแต่ด้านของตัวเอง

โปรเจคจบ หรือ โปรเจคเจ็บ...

นี่ก็เป็นอีกบทความหนึ่งที่ผมเครียด ว่าจะเขียนออกมาแบบไหนดี
อย่างที่รู้กันครับว่า นักศึกษา คอมพิวเตอร์ ทุกๆ คนจะต้องทำ "โปรเจคจบ"
ไม่ว่าจะระดับ ปวช. ปวส. หรือปริญญาก็ตาม ซึ่งมันก็คือการเอาความรู้
ทั้งหมดที่มีอยู่มาสร้างเป็นผลงาน เพื่อส่งอาจารย์